L.S.,

Op 6 juli jl. schreef ik u onderstaande mail als bezorgde moeder van schoolgaande kinderen in Bedum. Tot op heden heb ik geen ontvangstbevestigingen, laat staan concrete antwoorden van u gekregen op mijn prangende vragen waar het gaat om de veiligheid van honderden schoolkinderen in Bedum. Omdat over ruim drie weken de scholen in Groningen hun deuren weer zullen openen, stuur ik u bij deze een herinnering.

 Kunt u mij per ommegaande, schriftelijk antwoord geven op mijn volgende vragen:

- kunnen honderden schoolkinderen in Bedum na de zomervakantie weer veilig terug keren naar hun scholen, ondanks het feit dat de schoolgebouwen bij de voorspelde, zwaardere bevingen niet veilig zijn gebleken;

- op welke statistieken en onderzoeken baseert u zich als u aan geeft dat er de komende jaren geen zwaardere bevingen worden verwacht op grond waarvan de kinderen dus veilig terug zouden kunnen keren naar de scholen in Bedum na de zomervakantie?

Kunt u dit afzetten tegen de stelligheid waarmee u, tot de zware beving in Huizinge van augustus 2012, beweerde dat er geen zwaardere beving dan een 3.9 op de SvR voor zou kunnen komen in Groningen en kunt u dit afzetten tegen het rapport van de Raad voor Veiligheid van februari jl. waaruit bleek dat de overheid, onderzoekers, het SodM en de Nam vanuit een verkokerde visie, stelselmatig economische belangen boven de veiligheid van burgers hebben geplaatst aangaande de aardgaswinning?

Kunt u dit afzetten tegen de verregaande veiligheidsmaatregelen die de Shell en de Nam voor haar eigen medewerkers hanteren?

Kunt u dit ook afzetten tegen een onafhankelijke wetenschapper zoals Manuel Sintubin (Professor of Geodynamics at the KU Leuven, Belgium) die hierover zeer helder is: “De discussie over de aardbevingen gaat veel te weinig over veiligheid van de Groningers. Of je het nu graag hebt of niet, Groningen is een aardbevingsgebied. Er is altijd kans op The Big One. Dat kan binnen een uur zijn, maar ook over honderd jaar. We weten het simpelweg niet”.

Tot slot wil ik u er graag op wijzen dat er scholen in Bedum zijn die bewust niet oefenen met kinderen over wat er moet gebeuren in ‘aardbevingsnoodsituaties’, omdat volgens de directie “nog steeds niet duidelijk is wat dan de beste handelwijze zou zijn”. Kennelijk is er nog steeds geen transparante, eenduidige aanpak voor de scholen ed. in het aardbevingsgebied in Groningen… In een brief aan minister Kamp en aan de directie van de Nam uit november 2014, bij u allen bekend, heb ik hierover al vragen gesteld.

Bij basisschool de Zaaier in Delfzijl wordt er wel geoefend: “Het is geruststellend om te weten wat je kunt doen”, denkt de desbetreffende schooldirecteur Van Gerven. “Als er een aardbeving is en je hebt geen idee, dan ontstaat al snel blinde paniek. Dat onthouden kinderen hun hele leven. Maar als je weet wat je te doen staat, kun je handelen. Daar worden kinderen juist rustig van''.

Ook een wetenschapper zoals de eerder genoemde Manuel Sintubin is hierover zeer helder: “Wat onmiddellijk moet gebeuren, maar daar vind ik niets van terug in het gasbesluit of de debatten, is de weerbaarheid vergroten van de lokale gemeenschappen. Noodplannen moeten een grondige update krijgen, rekening houdend met het scenario van een zware beving. Maar vooral moeten de Groningers zelf voorbereid worden op het onvermijdelijke, door ze te leren wat ze moeten doen tijdens een beving: 'Drop, cover, and hold on! Groningen is echt niet van zijn aardbevingen af en kan maar beter jaarlijks oefenen, net zoals Californië doet”, adviseert hij.

U begrijpt dat bovenstaande mij zeer verontrust tegen het licht van scholen in Bedum die zich niet echt in de materie verdiepen en met de kinderen gaan oefenen. Wie is er in deze verantwoordelijk voor een transparante, integrale aanpak? Wat is er tot nog toe gedaan? Welke maatregelen zijn getroffen en naar wie wordt dit gecommuniceerd? Als ouder van schoolgaande kinderen in Bedum kan ik u verzekeren dat ik in deze volledig in het duister tast…

In afwachting van uw spoedige reactie op al mijn vragen waarvoor alvast hartelijk dank verblijf ik, met vriendelijke groet,

Drs. Annemarie Heite